Het waren roerige weken voor Stefan Velkov. Maar de stoere Bulgaar blijft bij ons. ‘Ik kan me nu volledig focussen op FC Den Bosch’. Een monoloog met de heer en meester in de lucht van de Bossche defensie.

Foto: Pro Shots

“Zodra ik vrij was, begon het te malen in mijn hoofd. Wat zijn de andere mogelijkheden, wat gaat er gebeuren? Een paar dagen voor een wedstrijd was ‘switch-off’ de opdracht aan mezelf. En zo lukte het me om de knop om te zetten. Ik ben een professional. Als ik in de tegenwoordige tijd niet presteer, kan de toekomst niet volgen. En ik denk dat mijn spel er uiteindelijk geen seconde onder heeft geleden. Die kwaliteit heb ik in mezelf ontdekt. Maar daags na een wedstrijd begon het toch weer ‘in mijn hoofd te kruipen’. Daarom is het zo ontzettend fijn om nu duidelijkheid te hebben. Natuurlijk wil ik het hoogst haalbare bereiken. Maar toen de mogelijkheid van een echte stap omhoog zich niet voor deed, heb ik hier aangegeven dat ik geen stap opzij wilde doen. Want bij FC Den Bosch heb ik het naar mijn zin. Hier ben ik op mijn gemak. Ook buiten het veld, waar ik prettig woon in Zaltbommel. Het enige dat nu telt is dat ik blijf en me volledig kan focussen op deze club. Ik wil de beste versie van mezelf zijn voor FC Den Bosch. Toen de transferwindow sloot, viel er een last van me af. Daarom was het ook mooi voor me dat ik juist in de ‘heat’ van de transfertijd tegen FC Eindhoven scoorde met een ‘header’. Dat doelpunt zat er al even aan te komen. In de voorbereiding was ik al een aantal keren heel dichtbij zo’n kopgoal. Dan is het zo mooi als het lukt en als de hele uitvoering klopt. Deels is goed kunnen koppen aanleg. Ik ben 1.92 meter, ben fysiek sterk en heb sprongkracht. Timing is daarbij cruciaal. Maar ook trainen we er als groep veel op. En ik doe research naar de perfecte aanvallende kopbal. Ik kijk daarvoor graag naar andere centrale verdedigers. Hoe Matthijs de Ligt de bal aanvalt in het zestienmetergebied… zo dominant, prachtig vind ik dat. Ook Virgil van Dijk is wat dat betreft een voorbeeld voor me. Ik wil nog veel vaker scoren en door te kijken naar zulke spelers kan ik nog zoveel leren. Aanvallend koppen vind ik moeilijker dan verdedigend, omdat ik dan de bal echt gericht moet koppen. Zoals tegen FC Eindhoven probeer ik de keeper de verkeerde richting op te krijgen en de bal buiten zijn bereik te koppen. Het ziet er misschien makkelijk uit. Maar een kopgoal is alles behalve dat. Timing is de sleutel. Maar hoe ik de bal raak en de sprong ernaartoe zijn ook cruciaal. En dan moet de keeper nog worden verslagen. Vorig jaar uit tegen Jong PSV scoorde ik ook met het hoofd. Die was perfect getimed, maar doordat ik ook nog rende en toen sprong, kwam ik extra hoog. Ik denk dat ik zonder problemen zo’n 80-85 centimeter hoog kan springen. Uiteraard kijk ik ook naar de defensieve kwaliteiten van spelers als Van Dijk en De Ligt. Maar verdedigend koppen vind ik makkelijker. Dan heb ik meer tijd om te anticiperen op de bal en het koppen hoeft niet zo nauwkeurig te zijn. Hoogte en afstand zijn het belangrijkste in de verdediging. De bal moet wegblijven van onze goal. Ik win veel kopduels in onze zestien. Maar dat is mijn taak ook. Ik vind het heel leuk dat mijn kwaliteiten in de lucht door de fans worden gewaardeerd met de bijnaam ‘Air Velkov’.

Daar geniet ik van. Maar ‘Air Velkov’ blijft buiten het veld wel met beide benen op de grond hoor, haha. Wat dat betreft ben ik erg nuchter. Dat blijkt ook wel uit mijn rugnummer. Ik speel al met 13 sinds ik klein was. Ik ben namelijk AC Milan-fan. En daar speelden twee geweldige centrale verdedigers, Paolo Maldini en Alessandro Nesta. Van die laatste was ik de allergrootste fan en hij speelde met rugnummer 13. Dus dat wilde ik ook. Bijgelovig ben ik niet. Sterker nog, ik vind het juist wel leuk dat niemand dat cijfer wil. Dat past wel bij me. Dus ook aanstaande vrijdag tegen NEC draag ik weer met alle liefde dat mooie rugnummer. Vrijdag telt het niet dat we de afgelopen wedstrijden redelijk goed voetbal hebben gespeeld. Het enige wat telt zijn de punten. Maar inmiddels hebben we met de komst van Lars Miedema en Alexander Laukart een bredere groep. Dat geeft meer gezonde competitie in de ploeg en meer mogelijkheden qua spel. NEC heeft één van de beste teams in de Keuken Kampioen Divisie. Maar je weet nooit hoe de bal rolt in deze league. Wie had vorig seizoen verwacht dat RKC zou promoveren? Zoals Wouter van der Steen tegen me zei toen hij me feliciteerde met mijn aanblijven hier: ‘We’re going to do something big this season’. Daar geloof ik in.”