Het is één van de grootste angsten van elke voetballer, een breuk. Het overkwam Mats Deijl op 1 maart in de uitwedstrijd tegen Jong Ajax. Hij brak in een botsing met Victor Jensen zijn scheenbeen. “We trapten allebei vol door op de bal. Het was pure pech.” Het geluid van de breuk was op de tribune te horen. “Ik viel op de grond en voelde dat het steeds erger begon te branden. Maar ik heb de knak gelukkig niet gehoord. Ik had zelfs goede hoop dat het alleen gekneusd zou zijn. De medische staf ter plekke was ook positief, want er was aan de buitenkant niets te zien en ik kon mijn been nog redelijk bewegen. Het advies was een foto te laten maken om een breuk uit te sluiten.”

Fotografie: Henk van Esch

 

Diezelfde vrijdagavond nog meldde de verdediger zich in het JBZ in Den Bosch voor een foto. “Het was daar erg druk vanwege carnaval. En omdat ik niet veel pijn had, vroegen ze me zaterdag terug te komen.” De ochtend erna bleek uit die foto dat zijn scheenbeen volledig doormidden was. Diezelfde dag werd hij geopereerd. “De artsen kozen voor een pin in plaats van gips, omdat je bij gips zes weken niet kunt bewegen. En dat zou het herstel minder snel maken, omdat je knie en enkel dan stijver worden.” Een zware nacht met veel pijn en morfineprikken volgde. Geduld en thuis met het been omhoog liggen was twee weken daarna het devies. “Dat was verschrikkelijk, maar daarna mocht ik gelukkig al snel op krukken lopen, omdat er dankzij de pin verder niets kon gebeuren.” De maanden daarna werkte de rechtsback elke dag aan zijn herstel bij de club. “In het begin kon ik nog niet op mijn rechterbeen leunen. Dat deed al teveel pijn. Ik moest alles op krukken doen.”

Maar naarmate het bot verder aangroeide, werd de pijn minder en kon de belasting langzaam worden opgevoerd. Dat begon met fietsen tot het geleidelijk lopen zonder krukken. De Empelnaar werkte de hele maand juni, terwijl zijn teamgenoten vakantie hadden, aan zijn herstel. “Elke dag heb ik hier op het stadion getraind met onze fysio. Het leek een eeuwigheid te duren. Maar ik wilde niet vrij zijn, maar juist de seizoenstart halen.” Dat is gelukt. Op 30 juni begon de nieuwe selectie met de eerste training. Mats was present en kan sindsdien volledig meedoen. “Ik ben er zo blij mee. We zijn nu een paar dagen verder en het gaat goed. Ik moet nog wennen aan de bewegingen die ik maak op het voetbalveld. Maar ik ben bijna pijnvrij.” Angst heeft hij niet. “Het bot gaat niet meer breken door de pin en schijnt na zo’n breuk sterker terug te groeien.”

De eerste oefenwedstrijd van het seizoen, aanstaande zaterdag 6 juli uit tegen Vorstenbossche Boys, komt nog net te vroeg. Maar de week erop hoopt Deijl minuten te kunnen maken tegen SC Den Dungen. “Als alles goed blijft gaan, wordt dat mijn rentree. Ik kan niet wachten. Tenslotte heb ik niet voor niets de hele vakantie doorgetraind. Alles om de seizoenstart te halen. En op het moment dat ik weer pijnvrij kan wedstrijden kan spelen, gaat de vlag uit. ”